Systemy
Przepływu Prac o Rozszerzonej Funkcjonalności
Autorką projektu jest Prof. Maria Orłowska
Systemy Przepływu Prac (workflows) tworzą
dużą i ważną klasę Systemów Informatycznych, która pozwala na automatyczne
wspomaganie wykonywania wielozadaniowych procesów. Systemy tego typu są od
ponad 15 lat powszechnie wykorzystywane w wielu sektorach gospodarki, wszędzie
tam, gdzie istnieje konieczność dokładnego przestrzegania kolejności i zakresu
wykonywanych działań przez wiele fizycznie i geograficznie rozproszonych osób i
systemów. Ważną cechą takich procesów jest ich częsta powtarzalność tzn.
wykonywanie tego samego procesu, ale dla różnego zbioru danych. Jedyne
dopuszczalne odstępstwa w ścieżkach wykonywanych zadań tzn. różnice między
wykonywanymi instancjami procesu, dyktowane są przez uprzednio zdefiniowane
klasy podprocesów, co de facto oznacza posługiwanie się jedną złożoną
definicją procesu.
Ogromna liczba instalacji SPP pozwala zebrać
doświadczenia, z których wynika, że choć jest to technologia stosowana od wielu
lat, nadal istnieje wiele nierozwiązanych problemów, które ograniczają
zastosowania SPP oraz przyczyniają się do zmniejszenia ich efektywności. Jednym
z najczęściej wspominanych problemów jest brak elastyczności, który wynika
m.in. z braku możliwości zarządzania przez użytkownika instancjami procesu.
Oznacza to, że użytkownik pozbawiony jest możliwości reagowania nawet wtedy,
kiedy następują sytuacje wyjątkowe (exception
handling). Zagadnieniu temu poświęcono wiele prac
i obecnie dostępny zasięg możliwych interwencji do rozpoczętych już instancji
procesu jest znaczenie rozszerzony. Projekt ten koncentruje się na kolejnym
ograniczeniu, które ma bardzo istotne konsekwencje praktyczne, i często
ekonomiczne - jest to brak metod pozwalających na łączenie, grupowanie i
rozgrupowanie wielu instancji procesu. Łączenie i grupowanie instancji procesu,
a także operacje do nich odwrotne przyniosą znaczące korzyści w zastosowaniach
SPP głównie poprzez ich bliższą relację ze stylem/metodami pracy wykonywanej
przez użytkowników. Wprowadzenie tych, nowych funkcji wiąże się jednak z
koniecznością wprowadzenia zmian nie tylko w architekturze SPP, ale także
rozszerzenia semantycznego zasięgu języka stosowanego do specyfikacji procesów np.: BPMN. Istotą trudności tego przedsięwzięcia jest,
obecnie zakładana w SPP, niezależność poszczególnych instancji w trakcie
wykonywania procesu (każda instancja posługuje się kopią modelu
procesu) praktycznie bez możliwości wglądu w zawartość danych wykorzystywanych
przez poszczególne instancje.
Zakres projektu zakłada formalne zdefiniowanie i
wprowadzenie poniżej wymienionych nowych operacji zdefiniowanych na instancjach
procesu: grupowanie zbioru instancji poszczególnych zadań instancji w celu
stworzenia nowej „instancji" integrującej dane ze składowych
instancji, łączenie instancji zadań w celu stworzenia jednej nowej instancji
będącej zbiorem instancji składowych (rozróżnienie między grupowaniem a
łączeniem zostało opisane szczegółowo we wniosku). Operacje w pewnym sensie
odwrotne (nieformalnie) - rozgrupowanie uprzednio zgrupowanej instancji oraz
rozgrupowanie instancji nie podlegającej żadnym
uprzednim operacjom, oraz bardziej ogólnie sformułowane: zarządzanie
indywidualnymi instancjami danego procesu w zakresie dobrze zdefiniowanych i
praktycznie umotywowanych operacji na ich zbiorach.
W ramach tego zadania konieczne jest rozszerzenie
syntaktyki i semantyki strukturalnego języka do specyfikacji procesów, przy
jednoczesnym opracowaniu metod skutecznej weryfikacji poprawności
specyfikowanych w tym języku procesów. Ponadto, projekt ten ma na celu
opracowanie metodyki oceny możliwości migracji, a następnie narzędzi pozwalających
na rozszerzenie już istniejących SPP (opartych na specyfikacji WFMC http://www.wfmc.org/standards/docs.htm) o wyżej wymienione funkcjonalności przy minimalnej
interwencji w ich istniejące systemowe struktury.
Celem podsumowującym wyniki pracy w ramach tego
projektu jest zbudowanie prototypu tzw. „demonstratora” nowej
generacji SPP o rozszerzonej funkcjonalności, bazującego na wzbogaconym języku
specyfikacji procesów wspomaganym przez nowe metody weryfikacji ich
poprawności. Wieloletnie doświadczenie kierownika tego projektu, a także jego
wykonawców, w pracy nad tego rodzaju systemami powinno przyczynić się do tego,
aby projekt przyniósł oczekiwane rezultaty a także wzbudził zainteresowanie
firm z branży informatycznej (m.in. PeopleSoft, SAP,
IBM) produkujących obecnie stosowane SPP. Pole do bieżącej weryfikacji stanu
zaawansowania prac nad projektem będą stanowiły międzynarodowe konferencje,
podczas których prezentowane będą wyniki kolejnych faz realizacji projektu.
Last
modified: May 18, 2008