Kazimierz Subieta

 

Systemy Przepływu Prac o Rozszerzonej Funkcjonalności

 

Autorką projektu jest Prof. Maria Orłowska

 

Systemy Przepływu Prac (workflows) tworzą dużą i ważną klasę Systemów Informatycznych, która pozwala na automatyczne wspomaganie wykonywania wielozadaniowych procesów. Systemy tego typu są od ponad 15 lat powszechnie wykorzystywane w wielu sektorach gospodarki, wszędzie tam, gdzie istnieje konieczność dokładnego przestrzegania kolejności i zakresu wykonywanych działań przez wiele fizycznie i geograficznie rozproszonych osób i systemów. Ważną cechą takich procesów jest ich częsta powtarzalność tzn. wykonywanie tego samego procesu, ale dla różnego zbioru danych. Jedyne dopuszczalne odstępstwa w ścieżkach wykonywanych zadań tzn. różnice między wykonywanymi instancjami procesu, dyktowane są przez uprzednio zdefiniowane klasy podprocesów, co de facto oznacza posługiwanie się jedną złożoną definicją procesu.

 

Ogromna liczba instalacji SPP pozwala zebrać doświadczenia, z których wynika, że choć jest to technologia stosowana od wielu lat, nadal istnieje wiele nierozwiązanych problemów, które ograniczają zastosowania SPP oraz przyczyniają się do zmniejszenia ich efektywności. Jednym z najczęściej wspominanych problemów jest brak elastyczności, który wynika m.in. z braku możliwości zarządzania przez użytkownika instancjami procesu. Oznacza to, że użytkownik pozbawiony jest możliwości reagowania nawet wtedy, kiedy następują sytuacje wyjątkowe (exception handling). Zagadnieniu temu poświęcono wiele prac i obecnie dostępny zasięg możliwych interwencji do rozpoczętych już instancji procesu jest znaczenie rozszerzony. Projekt ten koncentruje się na kolejnym ograniczeniu, które ma bardzo istotne konsekwencje praktyczne, i często ekonomiczne - jest to brak metod pozwalających na łączenie, grupowanie i rozgrupowanie wielu instancji procesu. Łączenie i grupowanie instancji procesu, a także operacje do nich odwrotne przyniosą znaczące korzyści w zastosowaniach SPP głównie poprzez ich bliższą relację ze stylem/metodami pracy wykonywanej przez użytkowników. Wprowadzenie tych, nowych funkcji wiąże się jednak z koniecznością wprowadzenia zmian nie tylko w architekturze SPP, ale także rozszerzenia semantycznego zasięgu języka stosowanego do specyfikacji procesów np.: BPMN. Istotą trudności tego przedsięwzięcia jest, obecnie zakładana w SPP, niezależność poszczególnych instancji w trakcie wykonywania procesu (każda instancja posługuje się kopią modelu procesu) praktycznie bez możliwości wglądu w zawartość danych wykorzystywanych przez poszczególne instancje.

 

Zakres projektu zakłada formalne zdefiniowanie i wprowadzenie poniżej wymienionych nowych operacji zdefiniowanych na instancjach procesu: grupowanie zbioru instancji poszczególnych zadań instancji w celu stworzenia nowej „instancji" integrującej dane ze składowych instancji, łączenie instancji zadań w celu stworzenia jednej nowej instancji będącej zbiorem instancji składowych (rozróżnienie między grupowaniem a łączeniem zostało opisane szczegółowo we wniosku). Operacje w pewnym sensie odwrotne (nieformalnie) - rozgrupowanie uprzednio zgrupowanej instancji oraz rozgrupowanie instancji nie podlegającej żadnym uprzednim operacjom, oraz bardziej ogólnie sformułowane: zarządzanie indywidualnymi instancjami danego procesu w zakresie dobrze zdefiniowanych i praktycznie umotywowanych operacji na ich zbiorach.

W ramach tego zadania konieczne jest rozszerzenie syntaktyki i semantyki strukturalnego języka do specyfikacji procesów, przy jednoczesnym opracowaniu metod skutecznej weryfikacji poprawności specyfikowanych w tym języku procesów. Ponadto, projekt ten ma na celu opracowanie metodyki oceny możliwości migracji, a następnie narzędzi pozwalających na rozszerzenie już istniejących SPP (opartych na specyfikacji WFMC http://www.wfmc.org/standards/docs.htm) o wyżej wymienione funkcjonalności przy minimalnej interwencji w ich istniejące systemowe struktury.

 

Celem podsumowującym wyniki pracy w ramach tego projektu jest zbudowanie prototypu tzw. „demonstratora” nowej generacji SPP o rozszerzonej funkcjonalności, bazującego na wzbogaconym języku specyfikacji procesów wspomaganym przez nowe metody weryfikacji ich poprawności. Wieloletnie doświadczenie kierownika tego projektu, a także jego wykonawców, w pracy nad tego rodzaju systemami powinno przyczynić się do tego, aby projekt przyniósł oczekiwane rezultaty a także wzbudził zainteresowanie firm z branży informatycznej (m.in. PeopleSoft, SAP, IBM) produkujących obecnie stosowane SPP. Pole do bieżącej weryfikacji stanu zaawansowania prac nad projektem będą stanowiły międzynarodowe konferencje, podczas których prezentowane będą wyniki kolejnych faz realizacji projektu.


Last modified: May 18, 2008