Przedstawię nowe rozwiązanie zbalansowanych gier kooperacyjnych,
zaproponowane w 2005 r. przez Stefa Tijsa. Łączy ono koncepcję
maksymalizacji leksykograficznej a la nukleolus z wartością
oczekiwaną pewnych wielkości przy losowej permutacji graczy
a la wartość Shapleya. "Alexia" jest określona dla gier
zbalansowanych i zawsze wybiera dla nich pewien element rdzenia,
a w wielu przypadkach - np. gier wypukłych - wartość Shapleya.
Rozwiązanie to szczególnie "dobrze" zachowuje się dla gier
"dokładnych" (exact games), ma jednak także interesujące
własności w innych klasach gier.
|
Seminaria \ Seminarium Zespołu Teorii Gier i Decyzji \ 6.03.2007 Marcin Malawski
