Problem strzeżenia krat jest jednym z wariantów Problemu Galerii Sztuki
(V. Klee, 1973) i został sformułowany przez S. Ntafosa w 1986 roku. Kratę
definiujemy jako zbiór wszystkich punktów należących do (danego) zbioru
pionowych i poziomych odcinków; na kratę można patrzeć jak na wielokąt
ortogonalny z dziurami składający się z bardzo wąskich korytarzy. Mówimy,
ze dwa punkty x i y należące do kraty widza się nawzajem, jeśli odcinek
łączący te punkty zawiera się w kracie. Podczas referatu omówione zostaną
rożne modele strzeżenia krat (m.in. strażnicy współpracujący i słabo
współpracujący, strażnicy mobilni oraz problem gonitwy i ucieczki) oraz
ich związki z podstawowymi problemami teorii grafów (skojarzenia,
kolorowanie, dominowanie).
|