5.04.2007

ATL i własności racjonalnych agentów

Badania w ramach teorii gier poświęcone były przez dłuższy czas tzw. "solution concepts" (maxmin, punkt równowagi Nasha, strategie dominujące i niezdominowane, optymalność Pareto itd.). Solution concepts miały za zadanie określić, jaką grę agentów można uznać za "racjonalną", i w rezultacie pomóc w "rozwiązaniu" gry poprzez zawężenie zbioru możliwych rozgrywek. Koncepty tego rodzaju doczekały się również charakteryzacji na gruncie logiki modalnej (np. w pracach Baltaga, Harrensteina, Meyera, Van der Hoeka, Wooldridge'a... z moim zreszta udziałem). Z kolei logiki temporalne typu CTL i ATL, które wydają się bardzo naturalne, jeśli ktoś chce opisać zachowania agentów w ramach określonego systemu. Tak więc z jednej strony istnieją pewne narzędzia, za pomocą których można zdefiniować, co to znaczy GRAĆ RACJONALNIE (stosownie do jednego z uznanych kryteriów racjonalności); z drugiej strony istnieją logiki do opisu MOŻLIWYCH REZULTATÓW GRY, niezależnie od tego czy gracze są racjonalni czy nie. W pracy, o której chcę opowiedzieć, próbujemy rozważyć połączenie obu wątków, tak by można było formułować stwierdzenia o REZULTATACH GRY RACJONALNEJ. Inaczej mówiąć, chcielibyśmy opisywać, co może wydarzyć się w danym systemie agentowym, jeśli przyjmiemy takie lub inne zalożenie o racjonalności agentów.