Zaprezentowane zostaną trzy modele gier stochastycznych eksploatacji
zasobu o nieprzeliczalnej przestrzeni stanów.
W pierwszym zakłada się, że w N-osobowej grze prawdopodobieństwa przejścia
do stanu gry na kolejnym etapie (tj. ilości dostępnego zasobu), dają się
przedstawić w postaci pewnej specyficznej kombinacji miar ze
współczynnikami zależnymi od indywidualnych inwestycji graczy na następny
okres. Zakładamy też, że możliwe jest całkowite i nieodwracalne
wyczerpanie zasobu. W drugim modelu ograniczamy się do gry dwuosobowej. O
prawdopodobieństwach przejścia zakłada się tutaj, że zależą one od
sumarycznej inwestycji graczy. Ponownie zakładamy możliwość wyczerpania
zasobu. W trzecim modelu natomiast rezygnujemy z tego założenia oraz
modyfikuemy nieco postać prawdopodobieństw przejścia.
W dwóch pierwszych modelach znaleźć można ciągi markowskich równowag Nasha
w grach ze skończonym horyzontem, dla których odpowiadające im całkowite
dyskontowane wypłaty graczy są zbieżne przy horyzoncie czasowym dążącym do
nieskończoności. W pierwszym modelu, dzięki jedyności równowag pokazano
również zbieżność samych strategii graczy. Zbieżności te pozwalają
wnioskować, bez wykorzystania twierdzeń o punkcie stałym, o tym, że
istnieje równowaga Nasha w grach z nieskończonym horyzontem czasowym.
W modelu bez wyczerpywania zasobu pokazano istnienie równowagi Nasha
zarówno w przypadku całkowitej wypłaty dyskontowanej, jak i średniej na
jednostkę czasu. W tym przypadku wykorzystano twierdzenie Schaudera o
punkcie stałym.
|