Obecnie dostępnych jest wiele systemów do składania bezpiecznego podpisu
elektronicznego, spełniających wymagania polskiej Ustawy o podpisie
elektronicznym, ale tylko wtedy, gdy pracują w środowisku prywatnym.
Jednak potrzeba składania podpisu elektronicznego w środowisku publicznym
może być w niedługim czasie niezbędną koniecznością. Praktyczne rozwiązanie
tego problemu powinno polegć na udostępnieniu nowej usługi infrastruktury
klucza publicznego - usługi składania i weryfikowania podpisu
elektronicznego,
dostępnej dla każdego użytkownika za pośrednictwem dowolnej stacji. W czasie
seminarium, przy założeniu, że stacja jest niezaufana, zostanie
przedstawiona
architektura rozproszonego systemu do składania podpisu elektronicznego.
Podstawowym elementem systemu jest dostawca usługi podpisu elektronicznego
(SSP). Użytkowanicy usługi kontaktują się z dostawcą usługi podpisu
elektronicznego za pomocą specjalnie zaprojektowanego. Zadaniem tego
protokołu jest uwierzytelnienie krytycznych elementów systemu, a następnie
zbudowanie bezpiecznych ścieżek i bezpiecznych kanałów, umożliwających
bezpieczne przesyłanie informacji pomiędzy dostawcą, a komponentem techniczm
(kartą elektroniczną), należącą do podmiotu podpisującego. Protokół ten musi
być bezpieczny, tzn. m.in. nie ujawniać transmitowanej informacji, nie
pozwalać
na pozytywane uwierzytelnienie sfałszowanych elementów systemu, prawidłowo
zestawiać sesję usługi dla danego użytkownika. Autor przedstawi praktyczny
przykład tego protokołu oraz wyniki jego formalnej analizy za pomocą
narzędzi
Casper oraz AVISPA.
|