12.01.2009

Nowe pojęcia ułatwiające formułowanie heurystyk dla graczy w brydża

Będziemy zajmować się rozgrywką / obroną pojedynczego kontraktu brydżowego. Optymalne postępowanie trzech graczy biorących udział w grze - w każdym momencie dołożenia karty - zależy w pierwszym rzędzie od rozpoznania kilku rozkładów prawdopodobieństwa. Sprecyzujemy, o jakie rozkłady chodzi i jak one się zmieniają w trakcie rozgrywki. Wszystkie one zawierają "składnik subiektywny". W "trudnych" sytuacjach decyzyjnych rozkłady te są na ogół niemożliwe do całkowitego wyspecyfikowania przez gracza. Dotyczy to zarówno gracza "ludzkiego" jak i automatycznego czyli - na ogół - programu komputerowego. Nie istnieje zatem - w przypadku pojedynczego dołożenia karty - konstruktywny dowód na to, że jakaś karta jest optymalna. Wprowadzimy pojęcia, które wydają się być pomocne przy używaniu heurystyk, metaheurystyk i metametaheurystyk służących do określania kart pretendujących do roli "bycia optymalną".