Algorytmiczna teoria informacji inspiruje atrakcyjną interpretację
wnioskowania bayesowskiego. Mianowicie, jeżeli wierzymy, że parametr
zadany jest przez pewien rozkład a priori, może to oznaczać, że
zakładamy, że nieznany ustalony parametr jest algorytmicznie losowy
względem rozkładu a priori. W naszej pracy dosiedliśmy słuszności tej
interpretacji. Uzupełniając warunek dostateczny autorstwa Vovka i
V'yugina, pokazaliśmy, ze kompresja bayesowska stanowi najlepsza
wyliczalną kompresję danych typowych dla ustalonego parametru wtedy i
tylko wtedy, gdy parametr jest losowy w sensie Martina-Loefa względem
rozkładu a priori. Rezultat ten został wykazany w przypadku modeli
statystycznych o efektywnie identyfikowalnym parametrze. Modele te
cechuje własność, ze dla zadanej dyskretyzacji parametru można
obliczyć, jak wiele danych jest potrzebnych, aby nauczyć się
zdyskretyzowanej wartości parametru z niewielka niepewnością. Rodziny
wykładniczej i pewne modele nieparametryczne zaliczają się do takichże
modeli statystycznych.
|