W referacie zostanie zdefiniowane pojęcie dualizmu komunikacyjnego oraz przedstawiona jego interpretacja w sieci Petri. Dualizm komunikacyjny jest uznawany przez autorów za fundamentalną własność komunikacji w systemach rozproszonych. Formalizacja zostanie przeprowadzona przy użyciu Zintegrowanego Modelu Systemów Rozproszonych (IMDS), w którym wprowadzono elementy pamięciowe rezydujące w węzłach i elementy przesyłane adresowane do węzłów. Podstawowym elementem dynamicznym jest akcja polegająca na spotkaniu elementu pamięciowego z elementem przesyłanym i wygenerowanie na ich miejsce zbioru nowych elementów pamięciowych i przesyłanych.
Formalizm IMDS w jednolitej strukturze obejmuje komunikację synchroniczną i asynchroniczną, zarówno opartą o przesyłanie meldunków jak i o współdzielenie zmiennych. Z punktu widzenia dualizmu komunikacyjnego komunikacja jest dwuwymiarowym zjawiskiem, w którym przesyłanie meldunków odbywa się w wymiarze przestrzennym a współdzielenie zmiennych w wymiarze czasowym. Każdy system rozproszony może być przedstawiony jako złożenie asynchronicznych procesów przesyłających komunikaty lub jako złożenie asynchronicznych procesów współdzielących zmienne. Zostaną przedstawione dwie kanoniczne dekompozycje systemów na procesy rezydentne z jednej strony i procesy podróżne z drugiej.
Zostanie przedstawiona interpretacja elementów pamięciowych i przesyłanych jako miejsc w sieci Petri, wykonania akcji jako odpalenia przejścia w sieci Petri, oraz interpretacja ciągu odpaleń przejść poprzez miejsca określonego typu jako procesów. Pokażemy sposób powoływania i zakańczania procesów. Zostanie podany sposób automatycznego wyodrębnienia procesów rezydentnych i podróżnych systemu w interpretacji IMDS przy pomocy sieci Petri.
Jeżeli czas pozwoli, zostanie pokazana użyteczność wprowadzonego modelu w połączeniu z weryfikacją modelową:
 |
Wykrywanie częściowych zakleszczeń, |
 |
Odróżnianie zakleszczeń komunikacyjnych od zakleszczeń na zasobach, |
 |
Odróżnianie zakleszczenia od terminacji. |
|