Członkowie Zespołu

	dr hab. Adam Przepiórkowski - kierownik zespołu
	mgr Anna Andrzejczuk
	mgr Łukasz Degórski
	dr Elżbieta Hajnicz
	mgr Łukasz Kobyliński
	Mateusz Kopeć
	dr Anna Kupść (urlop bezpłatny)
	Michał Lenart
	dr Małgorzata Marciniak
	dr Agnieszka Mykowiecka
	dr Maciej Ogrodniczuk
	dr Piotr Rychlik
	prof. dr hab. Zygmunt Saloni
	mgr Filip Skwarski
	mgr Łukasz Szałkiewicz
	mgr Jan Szejko
	prof. dr hab. Marek Świdziński
	mgr Jakub Waszczuk
	mgr Aleksander Wawer
	dr Aleksandra Wieczorek
	dr Marcin Woliński
	dr Beata Wójtowicz
	mgr Alina Wróblewska
	mgr Bartosz Zaborowski
	dr Sebastian Żurowski

	dr Tomasz Strzałkowski, prof. Computer Science Department, University at Albany
	dr Stanisław Szpakowicz, prof. University of Ottawa

dr Jakub Piskorski

Tematyka badawcza
Zespół Inżynierii Lingwistycznej (ZIL) zajmuje się wieloma aspektami automatycznego przetwarzania języka naturalnego.
Tradycyjnym obszarem zainteresowań ZIL jest głębokie przetwarzanie języka polskiego na poziomie składniowym, z wykorzystaniem gramatyk metamorficznych (DCG) i generatywnych formalizmów Head-driven Phrase Structure Grammar (HPSG) i Lexical Functional Grammar (LFG). Dla każdego z tych podejść stworzono implementację gramatyki obszernego podzbioru języka polskiego, przy czym nadal rozwijane są podejścia DCG i LFG.
Drugim ważnym obszarem działalności Zespołu jest szeroko rozumiana ekstrakcja informacji: liczne prace dotyczą wydobywania informacji z tekstów dziedzinowych, znajdowania w tekstach jednostek nazewniczych oraz, ogólniej, powierzchniowego parsowania języka. Do nurtu tego zaliczyć można także prace dotyczące wydobywania wiedzy lingwistycznej - w tym ram walencyjnych - na podstawie danych korpusowych.
Nowsze prace ZIL związane są z przetwarzaniem tekstów na poziomie semantycznym. Wymienić tu należy przede wszystkim ujednoznacznianie sensów słów, znajdowanie nawiązań w tekstach (ang. Coreference Resolution) i analizę wydźwięku (ang. Sentiment Analysis). Pewne elementy przetwarzania semantycznego zawarte są także w rozwijanym obecnie parserze LFG. Bardziej aplikacyjne prace związane z tym nurtem dotyczą automatycznego streszczania i tematycznej kategoryzacji dokumentów.
Zespół prowadzi także intensywne prace korpusowe. Pod kierunkiem ZIL powstał liczący 1,5 miliarda słów Narodowy Korpus Języka Polskiego (NKJP; oparty m.in. na wcześniejszym Korpusie IPI PAN), stworzone zostały także liczne narzędzia do ręcznego i automatycznego znakowania korpusów na wielu poziomach lingwistycznych, schemat anotacji XML oraz ręcznie znakowany podkorpus wielkości 1 miliona słów. Na bazie NKJP tworzony jest obecnie bank drzew składniowych Składnica, którego wstępne wersje zostały wykorzystane do wytrenowania parsera zależnościowego dla języka polskiego.
Narzędzia tworzone w Zespole są publicznie dostępne na licencjach swobodnych (ang. Open Source). Wśród nich wymienić należy: tagery morfosyntaktyczne, parser powierzchniowy Spejd, parser głęboki Świgra, narzędzie do rozpoznawania jednostek nazewniczych Nerf, system ujednoznaczniania sensów słów WSDDE, narzędzia korpusowe Poliqarp i Anotatornia itp. W ZIL trwają także prace nad stworzeniem - m.in. na potrzeby głębokiego przetwarzania składniowego - otwartego słownika morfologicznego PoliMorf, opartego na wcześniejszych słownikach tego typu. Narzędzia te są wykorzystywane w aplikacjach współtworzonych przez ZIL, m.in. w wielojęzycznym systemie zarządzania treścią.
ZIL aktywnie uczestniczy w licznych projektach krajowych i międzynarodowych. Więcej informacji znaleźć można na stronie Zespołu: http://zil.ipipan.waw.pl/.